Холиқи Сангин

Мохи сентябри соли равон ба шурӯъи Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ ҳафтод сол пур мешавад. Дар кишварҳои собик шӯравӣ маъмулан ин ҷанг бо номи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ёд мешуд ва дар робита ба он даҳҳо китобу навиштаҳо ва филмҳои ҳунарӣ офарида шудаанд,ки дар онҳо ба паҳлӯҳои мухталифи бузургтарин ҷанги дунё пардохта шудааст.

Муҳаммадиқболи Садриддин

Таҳлил, баррасӣ, аҳком, назарот, ва пешгӯиҳо

Ба номи Худованди бахшандаи меҳрубон.

Сипосу ситоиш барои Худованди кариму маннон ва дуруди фаровон бар паёмовари Ҳақ Муҳаммади мустафо ва хонадони пок ва ёрони бовафою  диловараш, ки моро ба дини ростин даъват намуда, яктопарасту муваҳҳидамон гардонид, вагарна  дар бесарусомониҳо ваторикиҳои куфру ҷаҳолат умр басар бурда ва ин олами зебои бекаронро, ки пур аз махлуқот ва мавҷудотиаҷибу ғариб аст ва ҳар кадом барои шинохт

Абдулҳаннони Абдурраҳмон

Ҳамватанони азиз ва бениҳоят гиромиям!!!

Пеши рӯи мо моҳе фаро расидааст, ки дар он амалҳои нек ду чанд ва ё беш аз ин ҳисобида мешаванд, ин ҳамон моҳи тавба ва мағфират аст, ин ҳамон моҳест, ки бандагони муъмини Худо боз ҳам ба Парвардигорашон наздиктар шуда вақти худро дар тоату ибодати ӯ таоло мегузаронанд.

Барои дарёфти ризои Парвардигорат бишитоб.

Файзуллоҳи Аҳё

Ҳаҷ яке аз рукнҳои панҷгонаи пслом ба шумор меравад. Ҳадаф ва мақсади Ҳаҷ изҳори дилбастагӣ ба маъбуди ҳақиқӣ ва гусастан аз ҳама касу чиз аз роҳи шинохти асос ва пояи мазҳаби пброҳим (а) аст, ки он, даъват ба оини пок ва дурӣ аз ҳар гуна ақоиди ширкомез ва анҷоми амали бо хулуси ниятро дар бар мегирад ва инчунин мисли дигар ибодатҳои исломӣ, аз қабили ибодатҳои фарзӣ, воҷибӣ, суннатӣ ва мустаҳабӣ воситаи тақарруб ва наздикӣ ҷустан ба зоти Ў таъоло мебошад.Чунончӣ дар ин замина Худои пок дар оятҳои 162-163 сураи Анъом дар Қуръони карим мефармояд:

Файзуллоҳи Аҳё.

Нависандаи китоби «Алғурабоу-л-аввалун» Салмон Авда, дар саҳифаи 57 китобаш овардааст: Ҳаёти сиёсӣ, динӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии башар пеш аз зуҳури нури пслом, поинтарин марҳалаҳои таърихро тай менамуд. Гумроҳию ҷаҳолат тамоми ҷонибҳои ҳаёти инсониро фаро гирифта буд.

Холиқи Сангин

Аҳмад Дидот соли 1918 дар хонаводаи хайёт ( дӯзанда) дар иёлати Гуҷарати Ҳинд ба дунё омадааст. Дар ҳоле ,ки ӯ тифли кучак буд, хонаводаи эшон ба Ҷумҳурии Африқои ҷанубӣ ҳиҷрат менамояд. Он замон Африқои ҷанубӣ марҳилаи даҳшатбори рӯёрӯии ақаллиятҳои сафедпӯст ва аксарияти сиёҳпӯстонро аз сар мегузаронд.

1- Фазилати рафтан ба ҷаноза:

Паёмбари Худо (с) фармудаанд:

"وإذا مات فاتبعه"

«… ва агар (бародари муъминат) фавтид ба ҷанозаааш бирав…»[1]пн аст ҳаққи як мусалмон бар мусалмони дигар. {jcomments on}

Абдулҳаннони Абдурраҳмон

«Ва фариштагон гуфтанд:  «Эй Марям, Худо туро баргузид ва

покиза сохт ва бар занони ҷаҳон бартарӣ дод!

(Сураи Марям: 42)

Торикӣ ва ҷаҳолат ҳама ҷонибҳои ҳаёти зиндагии Бани псроилро фаро гирифта буд, дини покеро, ки Худо ба онҳо бахшида буд фасод карданд ва танҳо ақидаҳои таҳрифшударо барои худ ихтиёр менамуданд.{jcomments on}